جایگاه روایت‌پردازی و صحنه‌پردازی در موزه‌داری و تظاهرات زبانی چیز‌ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 پژوهشگر آزاد

2 ژوهشگر آزاد

چکیده

این مقاله با طرح مفهوم روایت در موزه­ها، نشان می‌دهد پاره­ای روایت­های موزه­ای را مبتنی بر خط سیر یا روند داستانی می‌توان پدید آورد که در آن‌ها روایت مشتمل بر تحول و گسترش داستان، سکانس دراماتیک و گره داستانی باشد و با هدایت بازدیدکننده به دنبال کردن داستان موزه، موجب درگیری مخاطب با این روایت شود. در این مسیر، نگارندگان نخست مفهوم روایت موزه­ای را بررسی می‌کنند و چالش­های اصلی در روایی فرض کردن موزه­ها را مورد توجه قرار می­دهند. به گمان آن‌ها، چالش اصلی در این امر، از یک سو تعیین نقش و حضور راوی در جریان روایت موزه‌ای و از سوی دیگر، نحوۀ مرتبط ساختن طرح روایی و اشیای به‌نمایش‌درآمده در داخل موزه است. این مقاله تلاش می‌کند با طرح مفهوم گفته­پردازی و تعمیم آن به مورد موزه­ها نشان دهد که در سایۀ این مفهوم می­توان تمامی موزه­ها را دارای طرحی روایی دانست. پس از آن، مقاله به بررسی امکانات طراح موزه­ای برای داستان­مند کردن روایت می‌پردازد و ضمنِ طرحِ صحنه­آرایی، به­عنوان اصلی­ترین ابزار در این زمینه، روش­ها و شیوه‌های این امر را ارائه می­کند. مقاله در پایان، با بررسی موردی موزۀ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس در تهران، می‌کوشد ضمن نمایاندن شیوه­های مرسوم روایتگری در موزه­، نشان دهد که طراحان این موزه چگونه تلاش کرده‌اند تا فراتر از این روایت، روندی داستانی را برای بازدیدکنندگان فراهم آورند.
 

کلیدواژه‌ها