راوی در آسوکه‌های سیستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زابل، زابل،‌ ایران

چکیده

آسوکه گونه­ای از روایت­های داستانی عامیانة منطقة سیستان است که در آن راوی جایگاه ویژه­ای دارد. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل جایگاه راوی در آسوکه­های سیستان شکل گرفته و در آن تلاش شده­ است تا به‌روش توصیفی ـ  تحلیلی به بررسی انواع راوی، سطوح روایی و وجوه کانونی­سازی راوی پرداخته شود. نتایج اولیه حاکی از آن است که این روایت­ها از سطوح روایی مختلفی برخوردار است و در بسیاری از آن­ها هم­زمان با روایت راوی دانای کل، آمیختگی و تداخل سطوح روایت دیده می­شود. در اغلب آسوکه­ها، راوی ـ کانونی‌ساز دانای کلی است که با دیدی پرنده­وار همه‌چیز را کانونی­سازی می­کند و این نگاه او به‌ندرت امکان جهش‌های زمانی یا ابراز عقیده را دراختیار شخصیت‌های داستان قرار می‌دهد. از منظر میزان تداوم کانونی‌سازی این نتیجه حاصل شد که اغلب روایت­های آسوکه کانونی‌سازی ثابت دارد و راوی آن­ها واحد است و تا پایان روایت تغییر نمی­کند. 

کلیدواژه‌ها